hiç olamayacağı kadar yalnızlığın karşılığı
sürülerini koşuşturuyor gezintiler neredeyse
o dünyalar da durmuş bir pencerede dünyalar
kimse yoksa eşyalar var bir pazar kalktık

iyi o zaman dedim ağaçlar da yapraklarını dökmesin
gölge sözcüklerle olsun tekrarlanmış sözlerle
şimdiliğiyle kalsın deneyimin yansızlığı
böylesi sabahın sonunda
kahır edeceksen dünyayı mı öveceksin
üzerinden kaldırdıkları zaman içinde
dostun adını düşünmediğim dünyayı

Tweet about this on TwitterShare on FacebookEmail this to someonePrint this page