Rudimentary peni – Cacophony: [audiotube id=”lvoeOLKeScU” size=”large”]

Rudimentary Peni’nin izolasyonu tercih etmiş Lovecraft’ı temel alan 1989 tarihli albümü Cacophony’de otuz şarkı kırk dakikada sıralanıyor, grubun vokalisti Nick Blanko kısmen şizofreni tanımıyla desteklenmiş sesi kullanma şekliyle Lovecraft’a özgün bir yorum getirmiş gözüküyor diyebiliriz, Blanko aynı zamanda çizimleriyle de bilinen alanın dışına çıkma çabasında bir sanatçı [örnek], albümde absürd monologlar akıyor, kapkara bir mizahi ve umursamaz ton koşturuyor, özellikle, lovecraft baby.