Kömür gözlü bir kız için

Özgürlüktür bakışlardaki gülümseyiş
Denizin üzerinde koşarken.
En mavi elbisesini giymişti gökyüzü
En güzel tonu seçmişti ressam
Kaydı yıldız, tutuldu dilekler; ki
O yıldızlar gecenin değildir.
İşlenen tüm suçları üstleniyordu aşk
Kumlara uzanmıştı kömür gözlü kız
Ellerini havaya kaldırmıştı
Düşüyormuş hissine kapıldı
Bağırdı boşluğu hissederek.
Bu yazı, Futuristika! dergisinde 15 Mayıs 2009 tarihinde, Kurgu bölümünde şiir konuları altında yayımlanmıştır. Bu yazıyı RSS 2.0 ile takip edebilir, çıktısını
alabilir, Facebook, Friendfeed, Twitter, Del.icio.us, StumbleUpon'da paylaşabilirsiniz.

1977, İstanbul doğumludur. Marmara Üniversitesi’nde başladığı doktora öğrenimi kaos teorisi, kriz, garip çekerler ve örgütler üzerine yürüttüğü tez çalışmasıyla devam etmektedir. Akademisyen olarak bilimsel dergilerde makaleleri, edebiyat meraklısı olarak çeşitli yayın ve platformlarda farklı türlerde eserleri yayınlanmaktadır.
Yazarın 15 adet yazısı bulunmakta.
Çok güzel.
teşekkürler ;)