Konu: "Yazı dizisi"

Nico’nun geçmiş doğumgünü için…

“Kaos ve Sinema” dizisinin beşinci bölümünde Stanley Kubrick başyapıtı 2001: Uzay Macerası’ndan yola çıkıp kaos kavramına varıyoruz. Bunu yaparken, ince ironiyle, her soyutlamanın, her metaforun, konunun bazı yönlerini abartırken bazı yönlerini ise görmezden gelmeyi zorunlu kıldığını görüyoruz. Uzayın sonsuzluğundan, primatlara, yapay zekalardan taş aletlere… Bir pop şarkıdaki gibi, “nereden geldik nerelere gideceğim…”

Almanya’da Kızıl Ordu fraksiyonu, İtalya’da Kızıl Tugaylar, ülkemizde Dev-Genç ve Amerika’da Çiçek Çocukları. Her yerde farklı şekillerde de olsa aynı duygular ve bıkkınlıkla otoriteye, iktidara, aileye yani onları boyunduruk altına alanlara karşı mücadele ediyorlardı.

Futuristika! yazarı Barış Safran, “Kaos ve Sinema” başlıklı yazı dizisinin dördüncü bölümüne Shakespeare ile başlıyor, nerede son veriyor siz tahmin edin… Evet, “Öyleyse kaos her şeydir…”

J G Ballard, kendisine sürrealistlerin görsel hafıza üzerinde manipülasyon yapmaları hakkında soru sorulunca, herşeyi bir yana bırakıp Grace Jones’dan bahsetmeye başlıyor. Seksenlerden geleceğe hoş bir dijital seda…

J G Ballard, değişik dönemlerde, gelecek, seks, siyaset ve hayat üzerine çok yol gösterici kelamlar etmişti. Bir kuple… Gezegen devasa bir Disneyland’a dönüyor. Japonların geleceğe, avrupa’nın geçmişe ve Afrika’nın da kocaman bir kıyamet bölgesine denk gelen bir park gibi, Batının çıkarı için sahnelenen bir felaket filmi. İnsan vücüdunun ağrıkesici kapasitesi neredeyse sınırsızdır. Herşeyi hoşgörebiliriz, ancak biliyoruz ki liberal değerler, bizi sadece pasifleştirmek için tasarlanmıştır. Herşey çok temiz ve parlak ama aynı zamanda saçma sapan bir şekilde tehdit edici. Listeler heyecan vericidir. Sadece listelerden bir roman bile yazılabilir. Genel kural: eğer yeteri kadar insan öngörüyorsa, gerçekleşmeyecektir. Özgürlük: Yirminci yüzyılın son büyük [...]

J. G. Ballard, 2007 yılındaki bir Dali sergisi için, tanıtım yazısı yazmış, kısaltarak aktarıyoruz. Salvador Dali, son büyük kültürel eşkiyalardan ve bizim zavallı sefil gezegenimizi ziyaret etmiş olan muhtemelen son dahiydi. Etrafınıza şöyle bir bakarsanız, dahi bir ressam ya da bizim iznimizi almadan tepeye çıkmş olan bir romancı, şair, düşünür ya da besteci göremeyeceksiniz. Dali bana göre 20.yy’ın en büyük ressamıydı, Picasso’dan çok daha önemliydi. Dal’nin çalışmalarındaki röntgenciliği, babarlığı, bilimsel dehayı ve kendinden nefret etmeyi alıp geçen yüzyılı yeniden kurabiliriz. Bana göre Dali’nin başyapıtı, 20.yy’ın en önemli resmi The Persistence of Memory/Belleğin hafızası‘dır. Bir kartpostaldan çok da büyük olmayan resimde [...]