Borges, ‘Herbert Quain’in Yapıtlarının İncelenmesi’ isminde, Herbert Quain’in hayali ingilizce romanı ‘The God of the Labyrinth’i de içeren alaycı bir ‘eleştirel yazı’ kaleme almıştır. Aynı metinde, Borges, bir hayal ürünü olan Quain’in, ‘Las ruinas circulares’ isimli hikayesinin yazarı olduğunu iddia eder. Bu hikayede Borges, bir başkasının rüyasında var olan birinden başka bir şey olmadığını fark eden bir adamı anlatır;

Benjamin Button’ın garip hikayesi’nde, Brad Pitt, yaşlı bir adam olarak doğan ve büyüdükçe küçülen, yaşı ilerledikçe gençleşen bir adamın, mucizevi, aşk ve acı dolu hikayesi anlatılır. Filmin sonunda, F. Scott Fitzgerald’ın 1921 tarihli bir hikayesinden yola çıkıldığı söylenmektedir.

Ne gariptir ki, Jorge Luis Borges de, “Yolları Çatallanan Bahçe” isimli kitabında, 1941 yılına ait baskısında “Herbert Quain’in yapıtlarının incelenmesi” isimli hikayesinde, Borges, hayal ürünü olan Herbert Quain isimli bir yazarın, aralarında hayali başyapıtı ‘The God of the Labyrinth’i de inceleyen, alayci bir eleştiri yazısı yer alır.Borges, bu hikayede bir başkasının rüyasında var olan birinden başka bir şey olmadığını fark eden bir adamı anlatır

Bu öykünün notlarında, Borges “hayalı” kitap eleştirisinde kozmozun tersine döndüğü, yaşlı bir adamın yetişkinliğe, yetişkinlikten çocukluğa ve çocukluktan yok olmaya, hiçliğe gidildiğini anlatır. 67 yıl sonra, malum film, F. Scott Fitzgerald hikayesinden uyarlamadır alt başlığıyla yayınlanır. Popüler kültüre güvenmeyip olayın özüne inenler alt birimi mevzuya uyandı.

]]>

Borges, ‘Herbert Quain’in Yapıtlarının İncelenmesi’ isminde, Herbert Quain’in hayali ingilizce romanı ‘The God of the Labyrinth’i de içeren alaycı bir ‘eleştirel yazı’ kaleme almıştır. Aynı metinde, Borges, bir hayal ürünü olan Quain’in, ‘Las ruinas circulares’ isimli hikayesinin yazarı olduğunu iddia eder. Bu hikayede Borges, bir başkasının rüyasında var olan birinden başka bir şey olmadığını fark eden bir adamı anlatır;

Benjamin Button’ın garip hikayesi’nde, Brad Pitt, yaşlı bir adam olarak doğan ve büyüdükçe küçülen, yaşı ilerledikçe gençleşen bir adamın, mucizevi, aşk ve acı dolu hikayesi anlatılır. Filmin sonunda, F. Scott Fitzgerald’ın 1921 tarihli bir hikayesinden yola çıkıldığı söylenmektedir.

Ne gariptir ki, Jorge Luis Borges de, “Yolları Çatallanan Bahçe” isimli kitabında, 1941 yılına ait baskısında “Herbert Quain’in yapıtlarının incelenmesi” isimli hikayesinde, Borges, hayal ürünü olan Herbert Quain isimli bir yazarın, aralarında hayali başyapıtı ‘The God of the Labyrinth’i de inceleyen, alayci bir eleştiri yazısı yer alır.Borges, bu hikayede bir başkasının rüyasında var olan birinden başka bir şey olmadığını fark eden bir adamı anlatır

Bu öykünün notlarında, Borges “hayalı” kitap eleştirisinde kozmozun tersine döndüğü, yaşlı bir adamın yetişkinliğe, yetişkinlikten çocukluğa ve çocukluktan yok olmaya, hiçliğe gidildiğini anlatır. 67 yıl sonra, malum film, F. Scott Fitzgerald hikayesinden uyarlamadır alt başlığıyla yayınlanır. Popüler kültüre güvenmeyip olayın özüne inenler alt birimi mevzuya uyandı.

Romanya doğumlu sinema yapımcısı Ana Simon, Borges’in mezarına yazılanları toparlamak gibi bir görev edinmiş kendine. Cenevre’de yaşayan Simon, yirmi yıl önce kocasının mezarını ziyaret ederken, hemen yanı başındaki mezarın Jorge Luis Borges’e ait olduğunu ve tıpkı bir aziz  ya da bir türbe gibi, anısına bırakılan notlar olduğunu farkeder.

Bir kısmına, Borges anısına, ulaştık:

“Borges, seni kendi ölümün gölgeleriyle birlikte ziyarete geldim. Çünkü dediğin gibi: Biz sadece bir değiliz, ayrıca diğeriyiz, diğerleriyiz. Selamlıyorum seni, büyük usta!”

“Sevgili Borges, bilgeliğin dünyayı daha da ilginç bir yer haline getiriyor. Lütfen bu dostundan teşekkürleri kabul et. Karımla birlikte seni ziyaret etmek için Çin’den geldik. – Yang”

“Merhaba Borges, bugün seni kendi Almanca’mda okurken düşündüm. Lütfen tebriklerimi kabul et.”

“Seni uyarmam gereken tek konu: Bu toprakların yerli halkları olarak, kültürel açıdan yok olmamamızı cesaretlendirmendir. Ben yerli bir Zapotek’im ama hala yokluğuna ağlıyorum. Huzur içindeyiz.”

(“Ché: sólo una cosa tengo que reclamarte, el que hayas pugnado por nuestra desaparición como cultura, como pueblos originarios indígenas. Más aún, siendo indígena zapoteco, ante tu tumba derramo lágrimas en tu memoria. Estamos en paz”.)

“Vatanım artık tüm kelimeler, bana gölgelerini bahşeden tüm ağaçlar, kendim için okuduğum tüm kitaplar… Ne kadar da haklıydınız bayım. – Luciana”

Eğer Futuristika olarak, bir gün mezarını ziyaret etme şansımız olsaydı, büyük usta Jorge Luis Borges’e, sevdiği kısa hikayeleri gibi seslenmek isterdik. Sadece tek kelimeyle: Teşekkürler. Ey okuyucu, orada hiç Borges-sever var mı bilmiyoruz, ancak, eğer varsa, onların ne diyeceğini de duymak isterdik.

]]>

Romanya doğumlu sinema yapımcısı Ana Simon, Borges’in mezarına yazılanları toparlamak gibi bir görev edinmiş kendine. Cenevre’de yaşayan Simon, yirmi yıl önce kocasının mezarını ziyaret ederken, hemen yanı başındaki mezarın Jorge Luis Borges’e ait olduğunu ve tıpkı bir aziz  ya da bir türbe gibi, anısına bırakılan notlar olduğunu farkeder.

Bir kısmına, Borges anısına, ulaştık:

“Borges, seni kendi ölümün gölgeleriyle birlikte ziyarete geldim. Çünkü dediğin gibi: Biz sadece bir değiliz, ayrıca diğeriyiz, diğerleriyiz. Selamlıyorum seni, büyük usta!”

“Sevgili Borges, bilgeliğin dünyayı daha da ilginç bir yer haline getiriyor. Lütfen bu dostundan teşekkürleri kabul et. Karımla birlikte seni ziyaret etmek için Çin’den geldik. – Yang”

“Merhaba Borges, bugün seni kendi Almanca’mda okurken düşündüm. Lütfen tebriklerimi kabul et.”

“Seni uyarmam gereken tek konu: Bu toprakların yerli halkları olarak, kültürel açıdan yok olmamamızı cesaretlendirmendir. Ben yerli bir Zapotek’im ama hala yokluğuna ağlıyorum. Huzur içindeyiz.”

(“Ché: sólo una cosa tengo que reclamarte, el que hayas pugnado por nuestra desaparición como cultura, como pueblos originarios indígenas. Más aún, siendo indígena zapoteco, ante tu tumba derramo lágrimas en tu memoria. Estamos en paz”.)

“Vatanım artık tüm kelimeler, bana gölgelerini bahşeden tüm ağaçlar, kendim için okuduğum tüm kitaplar… Ne kadar da haklıydınız bayım. – Luciana”

Eğer Futuristika olarak, bir gün mezarını ziyaret etme şansımız olsaydı, büyük usta Jorge Luis Borges’e, sevdiği kısa hikayeleri gibi seslenmek isterdik. Sadece tek kelimeyle: Teşekkürler. Ey okuyucu, orada hiç Borges-sever var mı bilmiyoruz, ancak, eğer varsa, onların ne diyeceğini de duymak isterdik.

Borges, aralarında Nabokov’un çalışma arkadaşlarının da olduğu seçkin bir akademik topluluk önünde konuşmaya çağrılır. Borges’i tanıtan kişi, onun edebi başarılarından uzun uzun bahsettikten sonra, Nabokov konferansına katılımının ne kadar onur verici olduğunu söyler. Uzun bir tanıtımın ardından Borges gelir kürsüye.

İspanyolca konuşur. Borges’in konuşması ilerledikçe, konuşmasının ne Nabokov ne de konferansla ilgili olmadığı anlaşılır. Borges, hayal gücünün merkezi olarak edebiyatta oyunların önemi üzerine bir monolog gerçekleştirirken, konferansı düzenleyen seçkinler rahatsızlıkla kıpırdanmaya başlar.

“Hayal gücü, kurallarınızı kendiniz belirlediğiniz bir kağıt oyunu gibidir…” der Borges. “Eğer kuralları göz ardı ederseniz tamamen özgürsünüzdür.” Bu şekilde on beş dakika konuşan Borges, konuşmasını bitirir. Cılız birkaç alkışın ardından, rahatsız edici bir sessizlik olur. Sonra ön sıralardan biri “Ya Nabokov?” diye seslenir.

“Nabokov da kim?” der Borges.

“Nabokov yahu! Bilirsiniz, Lolita’nın yazarı!”

“Lolita kim?” der Borges.

“Bilmiyor musunuz? Hani 40 yaşlarında bir tür sübyancı ile yatan genç kız.”

“Haa, demek eski bilindik bir hikaye?” der Borges.

Ardından birkaç soruyu cevaplayan Borges, Nabokov ile ilgili tek kelime etmeden konferansı bitirir.

]]>

Borges, aralarında Nabokov’un çalışma arkadaşlarının da olduğu seçkin bir akademik topluluk önünde konuşmaya çağrılır. Borges’i tanıtan kişi, onun edebi başarılarından uzun uzun bahsettikten sonra, Nabokov konferansına katılımının ne kadar onur verici olduğunu söyler. Uzun bir tanıtımın ardından Borges gelir kürsüye.

İspanyolca konuşur. Borges’in konuşması ilerledikçe, konuşmasının ne Nabokov ne de konferansla ilgili olmadığı anlaşılır. Borges, hayal gücünün merkezi olarak edebiyatta oyunların önemi üzerine bir monolog gerçekleştirirken, konferansı düzenleyen seçkinler rahatsızlıkla kıpırdanmaya başlar.

“Hayal gücü, kurallarınızı kendiniz belirlediğiniz bir kağıt oyunu gibidir…” der Borges. “Eğer kuralları göz ardı ederseniz tamamen özgürsünüzdür.” Bu şekilde on beş dakika konuşan Borges, konuşmasını bitirir. Cılız birkaç alkışın ardından, rahatsız edici bir sessizlik olur. Sonra ön sıralardan biri “Ya Nabokov?” diye seslenir.

“Nabokov da kim?” der Borges.

“Nabokov yahu! Bilirsiniz, Lolita’nın yazarı!”

“Lolita kim?” der Borges.

“Bilmiyor musunuz? Hani 40 yaşlarında bir tür sübyancı ile yatan genç kız.”

“Haa, demek eski bilindik bir hikaye?” der Borges.

Ardından birkaç soruyu cevaplayan Borges, Nabokov ile ilgili tek kelime etmeden konferansı bitirir.

Yaşamında hiç Borges kitabı okumamış bir kadın, Borges hakkında bir kitap yazınca... Borgesian çizgi neresedir usta? Tam üstündeyiz.

]]>

Yaşamında hiç Borges kitabı okumamış bir kadın, Borges hakkında bir kitap yazınca... Borgesian çizgi neresedir usta? Tam üstündeyiz.