Parisli bir fahişe Marguerite Gautier ile soylu Armand Duval’ın yaşadığı ilişkinin izlerini taşıyan ve 1848 yılında Alexandra Dumas Fils’in gerçek hayat hikayesinin yansıması olarak ortaya çıkan “Kamelyalı Kadın”, orjinal adıyla “La Dame aux Camèlias” romanı, 1900’lü yılların başlarında moda olan fantezi kartpostallar dünyasında yeniden canlanıyor. Marguerite 11 ay boyunca Dumas-Fils’in metresi olmuştur ancak Armond’un babası George Duval, dönemin sınıf farklılığının getirdiği değer yargılarına boyun eğmesi ve evlenmek üzere olan kızı Blanche’ın onurunu kirletmek istememesinden dolayı bu ilişkiye izin vermez. 1845 yılında ayrıldıklarında Alexandra Dumas Fils, gerçek hayattaki sevgilisi Marie Duplessis yani Marguerite karakterinin gerçek sahibi için, “Gerçekte asla varolmayacak kadının, en kusursuz halde vücut buluşuydu.” demiştir. 1848’de kaleme alınan roman, gerçek aşkın peşine düşen Marguerite Gautier’nin yaşadığı dramı anlatıyor ve bu dramı 6 serilik kartpostallarda hissetmek mümkün. Armand Duval’e olan aşkından fahişelik yaşamına son veren Marguerite, dönemin amansız hastalığı veremden kısa bir süre sonra hayata veda eder. Marguerite’in uzaktan yaşadığı Armand aşkı, 1904 yılında gönderilen kartpostallarda yaşamaya devam ediyor…

Kart no 1: Que c’est bien ici la demeure du pere d’Armand! / İşte burada Armand’ın babasının köşkü

Kart no 2: Au moment d’entrer, je n’ose… / Tam gireceğim sırada, vazgeçtim…

Kart no 3: Ah! Laisse-moi te contempler, chere demeure de mon aime! / Ah! Sevdiceğimin evi, bırak da seni seyre dalayım!

Kart no 4: C’est la ou s’ecoula son enfance, ou grandit ce coeur qui est lout a moi et dont l’amour me refait une virginite! / Bu köşkte çocukluğu geçmişti. Bana ağır gelen kalp orda büyümüştü. Bu kalbin aşkı beni tekrardan bakir gençliğime döndürüyor!

Kart no 5: Non, je n’irai pas dans cette maison si respectee, si pure, je vais ecrire… / Hayır, öylesi saygın ve saf o eve gitmeyeceğim, yazacağım…

Kart no 6: Mon bien-aime Armand, A l’heure ou vous lirez ces lignes, votre Marguerite sera loin et pour loujours. L’ardon ami, si ces lignes te font mal, mais saches bien que ta Marguerite les ecril avec ses larmes et que l’amour qu’elle a pour toi lui done seul la force de vivre. Celle qui ne t’oubliera jamais. Ta Marguerite / Benim sevgili Armand’ım, siz bu cümleleri okurken sizin Marguerite’niz uzaklarda ve her zaman için yaman arkadaşınız olacak. Eğer bu cümleler size acı geliyorsa, sizi üzüyorsa, bilin ki Marguerite de bunları yaşlı gözlerle yazıyor ve sana olan aşkı ona (Marguerite’ye) yaşam gücü veriyor. Seni hiç unutmayacak, Marguerite

*Çeviriler için yardımcı olan Itır Castrec ve Senem Şensılay’a teşekkür ederiz.