neye kaçtımsa olmadı hep onun sesi
duyduğum karın ağrısı giderek ağır ellerim buz
sarhoşluk verici içkilerden ve kadından sonra
yine çarpan bir etin en derin kesiği

ne aymaz bir sevgili ne yüzsüz bir günah
git dedikçe sırtıma sanki bir milyon dünya
kahkahalardan sonra nefessiz kalma hali
alnımı yere vurayım diye türlü belalar

annemin olanca saçında mı gizlendi bunca yıl
neden hep peşimde niçin hasret etmiyor biraz
her ayağım kaydığında bana bir göz süzüşü
yeter ulan! inatlarım hep ağlamakla bitiyor

eskimiş çamurlarından sonra bir anlık şevk
kaç gün doğuruyor bu hünerin iyi tarttın mı
bir mühendislik dehası olarak tüm becerebildiğin
annemi her istediğimde göremediğim bu hayat mı

seninle bir anlaşma yapmıştık suratıyla konuşma bana
an ne kadar ehil bir hesap işi olabilir ki

Manuel Alvarez Bravo, Portrait of the Eternal, 1935
Manuel Alvarez Bravo, Portrait of the Eternal, 1935
Tweet about this on TwitterShare on FacebookEmail this to someonePrint this page