Bölüm arşivi: Kurgu

Acaba gülüyor muyum? Uyandığımda masanın üstü çimlerle doluydu. Topraksız çimler. Şaşırmadım ama uzunca izledim. Belki de ben böyle şaşırıyorumdur.

Daha fazlası değil bir manzaranın güzelliğinden koltukaltın. Daha azı hiç sayılmaz bir damla çiğden göğüslerindeki ter. Doymuş seks oranında haz düşüklüğü doymamış aşk oranında yalnızlık yüksek.

Onların gidişleri bir intihar değildi. O nedenle vicdanımızı dürtecek bir not bırakmadılar. Bir mektup gönderme şansları olsaydı acaba ne anlatırlardı? Sevgili katilim, cinayet kurbanı kadınlarla kurulan bir empati.

-Beklemeye karar verdim. İntihar mektubu yazabileceğim biriyle tanışıncaya kadar bekledim. Tam yedi yıl… Kim olduğu, ne olduğu hiç önemli değildi. Yalnızca intihar mektubu yazabilecek kadar sevebileceğim biri olsun yeter.-

G’ ve ‘Z’ diye iki tane kahramanımız var deyip, mantıklı şeyler içeren mantıklı şeyler yazmayı o kadar çok isterdim ki anlatamam. Lakin hafiften de anlaşılmaya başlandığı gibi bu ‘G ve Z’ aslında ‘geveze’yi geveze bir şekilde yazmış olmaktan, gevezelik edeceğimi daha baştan, daha başlıktan belli etmeye çalışmış olmaktan başka bir şey değil.

çok da uzak olmayan bir ceviz evreninde ise…

Sonra insanların yüz tikleri alışkanlık yapıyor. Biri gözünü kaldırıyor, biri dudağını. Karakteristikleri oluyor.