70lik bir plâk ezgisinde black sabbath
biraz paranoid çılgınlığında haz
biraz sıradanlığın kendini hissettirdiği
doğanın öcünü alması gibi bedenin
zamanlardan kaçacağım acımasız ütopya!
bütün riflerinde karanlık yerlerimden
hayat sızacak teslimiyetin barınaklarından!
bu öykü yine yarım kalacak biliyorum
benden bir parça koparıp yine
bana saplanacak metal şiirin izgesinde bir yürek
gök kendini asacak paslı ellerimde ve
çekiç örs özengi ve ben sıralaması gibiydi ruhum
biliyorum

sanki cızırtılı seslerde yaşıyorum
yeniden baştan saran bir plâk
gibi çiziklerim de yeniden hayat
dolgusu bembeyaz gravürlerle kaplı düşlerin
gözlerinde frengi bakışlı
_ mermersiz bir heykel tortusu_
hayata bulaştığım ölümcül bir hastalıktım!

yüzümde belirsiz bir sol anahtarı ve
bu yara izlerinin hepsi
annemden kalma biliyorum!