*
*
*

serin taşlıkta kahkahalarla kesiliyor
konularla dolu boş saatler
güneş saatinin bu anlık duruşları

kişilerle çok geçmeden
düşünülmüş bir kadın
manzarayı bozan rüzgar
karşılaşmalara göz diken bakış uzunluğu
sokağı bu haliyle diriltmek için
dostça bir tutum
göründüğü gibi tutarlı
övülmekten arınmış biri
dürüst bir gün
gözyükü bir desen
birkaç kişilik adımlar
kimsesiz bir akraba neler neler

her şeyin ortasında yaratılmış kalmıştım

*
*
*

Tweet about this on TwitterShare on FacebookEmail this to someonePrint this page