Arşiv: Haziran, 2008

Amerikalı fotoğrafçı Francesca Woodman (1958-1981), çoğunlukla boş odalarda, ıssız mekanlarda çektiği fotoğraflarda başta kendisi olma üzere, dişi bedenini model olarak kullanıyor. Siyah beyaz çalışmalarında modeller, mekanlarla bütünleşiyor, bu dünyadan gittikçe siliniyordu. Woodman’ın kendisi gibi…

Renksiz bir dünyanın rengi. Sovyetler’in monotonluktan sıyrılan, şehirlerarası yollarındaki yaratıcılığa ait direniş noktaları otobüs durakları olmuş. Yerel renkler, çeşitli inançlar ve bir otobüsü bekleyenin de otobüsün içindekilerin de izlediği güzellik.

MIT Mobil Deney Lab çalışması The Cloud/Bulut, interaktif bir heykel çalışması. Onu izleyene göre değişkenlik gösteriyor.

Sigmund Freud’un, oklu kirpi takıntısının peşine Amerika’ya yaptığı gezinin onda bıraktığı etki ile Türkiye’de son dönemde toplumsal bir cinnete yaklaşan halimiz arasında ne gibi bir ilişki olabilir? Bahçelerde tek tük karşınıza çıkmaya devam edecek kadar şanslı bir oklu kirpi görürseniz, ona dikkatle bakın, size Türkiye’yi anlatıyor.

Yaşamında hiç Borges kitabı okumamış bir kadın, Borges hakkında bir kitap yazınca… Borgesian çizgi neresedir usta? Tam üstündeyiz.

Julian Beever, 1990’lı yıllardan beri, kaldırımlara tebeşirle, üç boyutlu, optik ilüzyon ve yanılsamalı resimler yapan bir sanatçı. Resimlerindeki üçüncü boyutu yakalayabilmek için, sokağın belirli bir köşesinden, doğru açıyı yakalayıp bakmalısınız.

Hayallerle gerçekler arasında bir köprü kurmak, hayallerimizi gerçekleştirmek sanıldığı kadar zor mu? Hayaller gerçeğe dönüşmek üzereyken yaşanan zorluklar, yorgunluklar sonunda başarmanın mutluluğuyla bir anda geçmez mi?