Arşiv: Şubat, 2008

Fotoğraf dersi alıyorsanız eğer ilk öğrendiğiniz şeylerden birisi çekilen ilk fotoğrafın tarihinin 1830′ların ikinci yarısına dayandığıdır. Daguerre tarafından çekilen bu fotoğraf bütün teknik kitaplarda kendisine yer etmiştir. Ama tabi ki her konuda olduğu gibi bu konuda da bir tartışma mevcut.

Samuel Langhorne Clemens, nam-ı diğer Mark Twain, “Bir gün fotoğraflar renkli de olacak!” dediğinde yıl 1907 idi. Auguste ve Louis; Lumiere kardeşler ise Autochrome‘u (İlk pratik renkli fotoğraf cam tabaka süreci) keşfetmiş, 1903′te patentini almışlardı bile.

Belarus müzisyen Vasil Maronau, Futuristika’ya post rock projesi Moya, Godspeed You! Black Emperor ve Dvorak hakkında birşeyler anlattı. Hayat garip, Belarus’ta ve İstanbul’da.

Alman Romantikleri modern Avrupa’nın akılcılığını boş, eklenti, yapay ve hatta bazen onursuzca görüyorlardı. Onlar şahsın yapıcı özünü usunda ve tasarımcılığında değil, şahsın sezgilerinde ve bilincin derinliklerinde kabalaşmış bir duygusallıkta aradılar. Onlara göre akıllı olmak, üretebilir olmak, düşünebilir olmak değil, tarihsel bir dayatmanın kökenindeki organizasyon şuuru, Alman olabilmek bambaşka bir şeydi.

Dig, Lazarus Dig!!! onu bunu saymazsak Nick Cave & Bad Seeds’in ondördüncü albümü. 3 Mart’ta yayınlanacak albümü, sızmış albümler dahilinde dinledik, iyi ettik, biraz da şaşırdık. Şu nedenle:

Günümüz fotoğraf sanatının bohem isimlerinden Josef Koudelka’nın fotoğraflarında dikkati çeken en belirgin özellik, betimlenen an’ların “hazırlanmış” mekanlarda “belirlenmiş” kişilerce olmaması. Tıpkı gündelik hayatın koşuşturmacası içinde geleceğe hazırlık yapmaktan olabildiğince kaçınan Koudelka’nın kendisi gibi; an’lar yakalandığı ender zamanlarda en dorukta yaşanmalı, ayarlanarak değil. Sanatçının bölümler halinde anlatılan hayat hikayesini okumadan önce, 2006 yılında Henri Cartier-Bresson çalışmaları İstanbul’da sergilendiğinde burada da bir sergi açacağına söz verdiğini, nadiren yaptığı gelecek planlarına hepimizi ortak ettiğini hatırlatmak isterim.